Ég heiti Pjétur og ég er safnari (Hæ Pjétur, segir skríllinn í kór).
Ég er tilbúinn að gera næstum allt til að hætta að safna.
Þetta fór að láta á sér kræla þegar ég var barn að aldri.
aðeins 10 ára var ég farinn að safna Kiss barmmerkjum og plakötum, í kjölfarið komu vínilplötu, seinna meir eggvopn, daður og ranghugmyndir i þá átt að safna hljóðfærum og fleirra smávægilegt.
þegar ég komst á táningsaldurinn fann ég leið til að halda þessu í skefjum með þartilgerðum lyfjum, sem nota bene voru öll tekin skv læknisóráði og virkaði það prýðilega, en hafði því miður ófyrirsjáanlegar aukaverkanir í för með sér og varð ég að hætta þeirri inntöku fyrir einum 12 árum.
Síðan þá hefur söfnunin látið á sér kræla með ýmsum lúmskum hætti.
Síðustu misseri hefur þó myndavélasöfnunin lagst hvað þyngst á mig og fjölskyldu mína, ásamt því sem ég fixa mig með einstaka vínil plötum og sovéskum barmmerkjum.
Gamlir munir ýmisskonar valda mér einnig talsverðum vandræðum og hef ég meðal annars staðið mig að því að þræða antik verslanir til að gleyma stað og stund við að þukla gamlar ritvélar og annan tæknibúnað sem má muna fífil sinn fegurri.
Ég veit ekki hvort ég er tilbúinn að hætta alveg strax en það er rosa gott að deila þessu með ykkur, mér líður strax betur, er einhver til í að koma á kaffihús?
Í gær eða fyrragær sá ég sjónvarpsauglýsingu sem stakk mig í augun svo djúpt að ég á enn erfitt með að sjá langt frá mér.
Þar auglýsti Baugsmafían að þeir hefðu ákveðið að gera ekki langa og dýra auglýsingu, en hefðu þess í stað gefið peningana sem slík auglýsing myndi hafa kostað þá til einhvers góðgerðarmáls sem ég tók ekki eftir hvað var sökum mikils sársauka í augnbotnunum.
Hverskonar góðmennska er það að básúna því um stræti og torg að maður hafi látið eitthvað af hendi rakna til samborgara sinna?
Í minni sveit treystir enginn slíkum mönnum….. og þið étið kjötfarsið þeirra helvítin ykkar!
Nú keppast miðlar um að týna til þetta og hitt ársins.
Viðskiptamaður ársins, vitleysingur ársins, hægðarláfa ársins, feministi ársins, siðblindingi ársins (já það þykir smart að vera siðblindur nú á dögum), og svo mætti lengi telja.
Var þetta ár eitthvað spes?
Gerðust einhver undur og stórmerki í þjóðlífinu?
Það fæ ég hreint ekki séð, við erum einu ári nær endalokunum og hlýtur hver heilvita maður að sjá að endamarkið nálgast óðfluga ef marka má siðgæðishnignunina og þreytuna sem lesa má úr andlitum þeirra er kapphlaup andskotans um lífsgæði og annan subbuskap þreyta.
Þó mætti eflaust tína til eitt og annað sem stytti okkur stundir betur en eitthvað annað þessa þrjúhundruðsextíuogfimm daga lotu lífsóhamingju en mér dettur hreinlega fátt i hug annað en Senuþjófarnir, en þeir hljóta að hafa stolið senunni með meistara Megas í broddi fylkingar.
Megas ætti að vera okkur ágætis áminning um að við erum jú bara Íslenskir sveitalubbar þó svo við séum í jakkafötum með fulla vasa af klinki, (eða ætti ég kannski frekar að segja plastkortum) en fyrir mörgum er það eflaust óþægileg staðreynd að horfast í augu við, enda allsendis ekki smart í alþjóðavæðingunni að vera kominn af aumingjum sem stunduð kotbúskap og sjómennsku.
Maður ársins hlýtur því að vera nýbúinn nú eða Davíð Oddson, ef ekki bara Siggisiggibangbang…..hverjum er ekki sama.
Ég hef tekið saman lítinn ljósmyndaannál.
Hann inniheldur 10 myndir sem ég er stoltur af þó vissulega ég sé stoltur af flestum mínum myndum ef ekki öllum.
Þeir sem hafa áhuga geta smellt á lesa meira hlekkinn hérna að neðan, hinir bara hypja sig eitthvað annað!
Hver vill deyja án þess að eiga í handraðanum góða portrait mynd af sér til að líma við minningagreinarnar?
Það kannast allir við að lesa fallegar minningagreinar sem eru myndskreyttar með eldgömlum og lélegum myndum af þeim sem skrifað er um, og jafnvel er því þannig farið að þær eru svo gamlar og úr sér gengnar að þær gefa engan vegin rétta mynd af einstaklingunum eins og þeir litu út síðustu misserin fyrir andlátið.
Allir vita að dauðinn er óumflýjanlegur og gerir fólk ýmsar ráðstafanir því tengdu, s.s skrifa erfðaskrá, kaupa líftryggingu o.s.frv.
En það gleymist að hugsa fyrir þessu mikilvæga smáatriði sem er að eiga góða mynd fyrir minningagreinarnar.
Slíka mynd þyrfti hugsanlega að uppfæra eftir því sem lífið dregst á langinn og sé ég fyrir mér að það myndi gerast hugsanlega á 2-5 ára fresti eftir því sem útliti hrakar nú eða lýtaaðgerðum fjölgar svo myndin gefi sem besta mynd af því hvernig einstaklingurinn kom lifendum fyrir sjónir ekki mjög löngu fyrir andlátið, með undantekningum þó ef um mikla sjúkdóma og hrörnun er að ræða en þá myndi vera notast við ljósmynd af viðkomandi þar sem hin mannlega reisn fær enn að njóta sín.
Það er ekki eftir neinu að bíða, pantaðu tíma strax og vertu þess fullviss að þú lúkkir í minningagreinunum.
Bíll til sölu
Mjög vandaður, stór fjögra manna bíll til sölu til sýnis í Shell-portinu í dag og á morgun kl.6 eftirmiðdag.
Þeir voru ekkert að flækja þetta neitt þarna í gamla daga.
Bíll er jú bara bíll.
Það er skemmst frá því að segja að ég eftir ábendingu frá vini mínum hrasaði með höfuðið á undan mér ofan í pytt morgunblaða frá síðustu öld, afar hressandi!
