Tilnenfningar til Íslenskra Tónlistarverðlauna liggja fyrir
en hversvegna er ekki flokkur “Rokkplata ársins”? er ekki full mikil einföldun að dægurlagatónlist skuli einungis hafa einn flokk, ég meina hvað eiga Dikta og Hjaltalín sameiginlegt annað en að vera bæði hópar fólks sem smíðar tónlist?
Ég hef bara hlustað á 2 af þessum plötum sem tilnfendar eru til Poppplötu ársins en það eru þær Amanita Muscaria með Lights on the Highway & Get it together með Dikta.
Dikta platan fór ágætlega af stað & viðurkenni ég fúslega að hafa spilað á repeat fleirri en eitt lög af plötunni, slík var hrifningin.
Aftur á móti fór að bera á mikilli ógleði og heilaverkjum þegar líða tók á hlustunina og þegar Thank You var farið að vera eins & þrálátur hausverkur var mér nóg boðið & snarhættri allri inntöku að því marki sem mér var kleift. þannig að það má kannski segja að platan geti verið sú besta en í leiðinni sú versta, sem hlýtur að vera merkilegt?
Lights on the Highway platan hefur fengið allt öðruvísi hlustun & er enn að vaxa þó það séu á henni lög sem mér finnst hálf leiðinleg.
Mér finnst svoldið slíta plötuna úr samhengi að hafa verið búinn að dauðnauðga Paperboat sem hlýtur að vera eitt besta lag plötunar löngu áður en ég fékk eintak í hendur en önnur stærri en um leið minna útvarpsvæn lög vinna það sennilega upp, má þar helst nefna Coffin Nail, Heart of Moon & Meorabilia.
Aðrar plötur á þessum lista þekki ég því miður ekki en reyndar eru ekki nema tvær þarna til viðbótar sem ég sé fyrir mér að ég muni skoða en það eru plötur Kimono & Múm, Hjaltalín sullið höfðar ekki til mín hvernig sem ég reyni þó ég spái þeirri plötu samt sigri.
Þessi niðurgangur var í boði sjálfstæðisflokksins!
Catch the wheel that breaks the butterfly
I cried the rain that fills the ocean wide
I tried to talk with God to no avail
Calling Him in and out of nowhere
Said if You won’t save me, please don’t waste my time
Myndirnar eru af Birni Stefánssyni rétt áður en hann stígur á svið í hlutverki hins íslenska Mick Jagger síðastliðið föstudagskvöld, sem er eitthvað sem þið sem sáuð ekki hefðuðu betur séð.
Það eru 4 hljómsveitir sem ég man eftir frá ég var táningur sem eru starfandi í mismiklum blóma enn þann dag í dag.
Rolling Stones
U2
Metallica
Guns ´n´Roses (telst samt varla með sökum mannabreytinga ofl)
Ég er einmitt að hlusta á nýjustu afurð U2 manna og verð að segja að mér finnst þeir eldast áberandi best af ofantöldum þó Stones séu náttúrulega ósnertanlegir hvað margt varðar sem verður ekki rakið hér.
Muniði eftir fleirri böndum sem hafa starfað nánast óslitið svona lengi?
I still don’t know what I was waiting for
A big love to fall down from the sky
She took my hand and picked me up off the floor
She put an apple in my eye
I said I’m tired
Come get me off the merry-go-round
I’m wired
Come feed me and then bring-a-me down
She come up to me
I can’t remember what she said
Cause I was in a trance and I forgot it all
Banging on about all that
Revolution in her head
She’d make a lover seem so magical
She said I’m tired
Come get me off the merry-go-round
I’m wired
Well heaven must have sent ya
To save me from the rapture
don’t you know you’re such a fool
to keep on acting like you do
don’t you know you’re such a fool
to keep on acting like you do
you’re a fool to play things cool
when you’ve got everything to lose
you hurt the ones you love the most
every time you lose your head
hurt the ones you love the most
every time you lose your head
well you shoot them down when they’re too close
and you’ve lost another friend
told the girl you love the best
she could never get inside of you
told the girl you love the best
she could never get inside of you
and you started to regret
and you began to think things through
lord what a stupid thing to do
what a stupid thing to do
lord what a stupid thing to do
what a thing for me to do
what a thing for me to do
lord what a stupid thing to do
what a thing for me to do
Ég held að lagið Sense of Touch eftir Mark Isham sé langflottasta kvikmyndatónlistarlag sem ég hef heyrt um dagana.
Það bókstaflega flytur mig á annað svið!
Lagið má heyra hér, en þeir sem sáu og fíluðu crash ættu að fá netta gæsahúð bara af að heyra lagið, sem mér finnst skýlaust merki um hvað tónlistin skapar oft stóran hluta stemmingar kvikmynda.
Óðar Stundir
P.S ég myndi gjarnan vilja að þið yrðuð svo væn að spila þetta lag þegar þið berið ösku mína til hinstu geymslu.
